Επιμέλεια : Ευτυχία Τσιρώνη, Γαστρεντερολόγος

Η παχυσαρκία αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας. Ο τρόπος ζωής, στις δυτικές κυρίως κοινωνίες, οδηγεί σε κακές διατροφικές συνήθειες και αποχή από την άσκηση με αποτέλεσμα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων να είναι παχύσαρκοι.

 

Τα παχύσαρκα άτομα (κυρίως εκείνα με εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή χώρα και λιγότερο τα άτομα με γλουτομηριαία παχυσαρκία) έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης, αθηρωμάτωσης των αγγείων λόγω υπερχοληστεριναιμίας και υπερτριγλυκεριδαιμίας, στεφανιαίας νόσου, σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, άπνοιας του ύπνου και χολολιθίασης. Η παχυσαρκία επιβαρύνει τις αρθρώσεις και συμβάλλει στην εμφάνιση εκφυλιστικής αρθροπάθειας. Επίσης, έχει συσχετιστεί και με κάποιες μορφές καρκίνου όπως ο καρκίνος του προστάτη, του παχέος εντέρου, του ενδομητρίου και του μαστού.

Μεγάλο ποσοστό των παχύσαρκων ατόμων παρουσιάζει λιπώδες ήπαρ (αύξηση του σπλαγχνικού λίπους και εναπόθεση στο συκώτι). Αν και το λιπώδες ήπαρ στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι μία αθώα κατάσταση, εντούτοις τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των περιπτώσεων κιρρώσεως του ήπατος λόγω στεατοηπατίτιδας (φλεγμονής στο συκώτι λόγω εναπόθεσης λίπους). Τέλος, τα παχύσαρκα άτομα διακατέχονται συχνά από αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης και είναι επιρρεπή στην εκδήλωση κατάθλιψης.

Η σωστή διατροφή (υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής) και η καθημερινή άσκηση αποτελούν τους βασικούς τρόπους αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Σημαντικός επίσης είναι και ο ρόλος των γονιών στην καθιέρωση σωστών διατροφικών συνηθειών από τα παιδιά, ώστε να αποφευχθεί η παιδική παχυσαρκία και κατά συνέπεια η παχυσαρκία στην ενήλικο ζωή.